Opis Świata

[Husarz Ognia]

Świat Nilionu roku 1588 według ludzkiej rachuby:

Królestwo Erlen
Królestwo Elfów, żyjące wciąż według dawnej tradycji, pokryte gęstymi i ogromnymi lasami i odcięte od ludzkich krain pasmem wysokich gór. Jego mieszkańcy gardzą technologią uznając dawne metody za lepsze, w ich mniemaniu technologia wypacza, ogłupia, przyciąga zło i pozbawia godności. Brak technologii nadrabiają potężną magią, sztuką doskonaloną już od 9 tys. lat istnienia królestwa. Królestwem rządzi król Surross, zagorzały izolacjonista i konserwatysta.

Królestwo dzieli się na kilka części:
- Istilion - stołeczne miasto znajdujące się na wyspie pośród Zatoki Smutku. Tutejsze elfy to potomkowie ocalałych mieszkańców z ziem, które teraz znajdują się na dnie zatoki. Są to elfy bardzo religijne, posiadające ogromną wiedzę, zżyte mocno z morzem i magią.
- Amagir - region na zachód od stolicy, obszar lasów od gór Ales do Zatoki Smutki, centrum rzemiosła królestwa. Tutejsze elfy od tysiącleci specjalizują się w tworzeniu najznamienitszych wytworów z surowców sprowadzanych z północy i południa królestwa. Pochodzi stąd wielu znakomitych wojowników, którzy oddawali swe życia w obronie królestwa, gdy od zachodu Amanor zalewały armie Bastadira, a Sojusz ras nie dawał im rady.
- Foring - region północny królestwa, praktycznie przez cały rok pokryty przez śniegi. Wydobywane jest tu słynne Błękitne Srebro, a ze znajdującego się na północy Kharkhem sprowadzane są przez tutejsze faktorie liczne niedostępne w Amanorze dobra. Tutejsze elfy są niezwykle blade, ale za to silne i zahartowane przez klimat, choć trochę milczące i surowe z charakteru.
- Yatur Kasun - region na południe od stolicy, pas wybrzeży i lasów wzdłuż gór Ales, który kończy się równinami zamieszkałymi przez ludzi i przesmykiem między Amanorem i Elanorem. Tutejsze elfy kiedyś mocno związały się z ludźmi handlując z nimi i ich nauczając, dziś żyją w biedzie, straciwszy dobry kontakt z nimi. Dziś ludzi przepełnia pogarda dla elfów i ich prymitywizmu, stąd region ten cierpi na częste problemy na granicy między królestwami.
- Elanor - odległy południowy region kiedyś będący częścią Amanoru, jednak ta część kontynentu oderwała się od niego. Cały zamieszkany jest przez elfy o lekko ciemnej skórze. Klimat jest tu prawie tropikalny, a ziemie bardzo żyzne, stąd też kraina ta jest spichlerzem całego królestwa.

Imperium Ortar
Dawne królestwo Ortar, dziś zrzesza prawie wszystkie ludzkie plemiona. Rządzi nim silną i bezlitosną ręką cesarz Evanetus, dążąc nie tylko do utrzymania władzy nad ludźmi, ale i kierując swoje głodne spojrzenie na ziemie innych ras. Od swojego przybycia ludzie rozmnożyli się i rozwinęli bardzo szybko. Teraz stoją technicznie tylko za krasnoludami, choć niezmiennie dążą do ich dogonienia. Ich głównym problemem jest jednak szybko rosnąca populacja, która choć częściowo jest zmniejszana przy poszczególnych wojnach. Imperium powstało zaraz po tym jak Gildia przestała istnieć i rozpadł się Sojusz. Ludzkie Królestwa rzuciły się na siebie i w wyniku wielu wojen powstało z nich jedno silne Imperium, agresywnie nastawione do innych ras. Porzucono dawną wiarę na rzecz nauki, a magia odeszła w cień jako "nie równa" ze zwykłymi ludźmi i będąca elfimi kabałami. Od czasu do czasu dochodziło do buntów i prób odłączenia, jednak bez większych efektów, aż do niedawna, gdy niewielki region na północy zdołał utrzymać się i ustanowić swoją niepodległość.

Imperium Ortar dzieli się na:
- Umfalos - region stołeczny, znajdujący się na trawiastych równinach na południu Amanoru. Tutejsi ludzie są mocno związani z morzem, mają czarne włosy i lekko opaloną skórę.
- Strarelli- region na zachód od Umfalos, również będący trawiastymi równinami. Jego mieszkańcy są podobni do tych z Umfalos, ale bardzo krępi i stroniący od morza. Umiłowali sobie rolnictwo.
- Cabveche - region na północ od Strarelli, zajmujący południową część lasów Zachodniego Amanoru. Mieszkańcu tego regionu są podobni do tych z Umfalos i Strarelli, ci jednak są wysocy i szczupli, a ich specjalizacją jest hodowla.
- Banme - region na północ od Cabveche, również zajmujący południową część lasów Zachodniego Amanoru. Mieszkają tu ludzie niscy, o żółtej skórze, skośnych oczach i czarnych włosach. Znani są ze swych zdolności w rzemiośle i przemyśle.
- Amasafal - region na północ od Banme, zajmujący środkową część lasów Zachodniego Amanoru. Zamieszkany przez lud o wysoki, o jasnej skórze i blond włosach. Ludzie tu żyjący znani są ze swych umiejętności w handlu, ale i też ze talentu do szkolenia zwierząt.
- Pavaya - region na północ od Amasafal, zajmujący środkową część lasów Zachodniego Amanoru. Zamieszkiwany przez ludzi średniego wzrostu, o jasnej skórze i blond włosach. Mieszkańcy żyją głównie z wycinki drzew i łowiectwa.
- Valarova - region na północ od Pavayi, zajmuje północną część lasów Zachodniego Amanoru. Zamieszkują go ludzie silni, krępi, o rudych włosach i bardzo bladej skórze. Żyją z górnictwa jak i łowiectwa. Pozostało tu dużo fortyfikacji po Sojuszu i wojnach z armiami Bastadira.
- Puste Ziemie - dawniej pusty, dziś zamieszkany region. Jest to znajdujące się najdalej na północ region na zachodzie Amanoru, region kiedyś okupowany przez siły Bastadira, stąd zwany Pustym. Orkowie, demony i inne istoty wybiły tutejszą ludność i pożarły żyjące tu zwierzęta, zaś ogromne połacie lasów zostały spalone i wykarczowane. Po wygranej wojnie teren zajęli ludzie niewoląc dawnych okupantów. Dziś mieszkają tu ludzie z różnych plemion, a ich korporacje wykorzystują niewolników w górnictwie i przemyśle.
- Północne Hwanmo - region leżący na najdalszej północy kontynentu Bastadir. Ziemie te zostały skolonizowane przez ludzi, zaraz po zniknięciu Gildii, a rdzenni mieszkańcy, czyli orkowie, stali się niewolnikami, wykorzystywanymi do pracy na roli i w przemyśle.

Niepodległe Ales
Wolne państwo ludzkie, które zdołało odłączyć się od reszty Imperium, rządzi nim Naczelniczka Chiziwa Matsu. W wyniku powstania, zdołali odzyskać Zachodnie Góry Ales z rąk Imperium, okopać się i ogłosić swoją niepodległość. Jak na razie Imperium nie zdołało odzyskać tych ziem, pomimo wielu prób. Mieszkańcy pochodzą ze wszystkich ludzkich plemion. Trudne warunki górskie i wojenne zahartowały ich, a dzięki wsparciu od czasu do czasu ze strony elfów, powrócili do powszechnego używania dawnej magii, jak i do dawnej religii.

Królestwo Khorovy
Królestwo krasnoludów rządzone przez starego i mądrego króla Chigastera. Znajduje się na wyspie Khorova, a dokładnie na niej, jak i głęboko w niej. Liczne i silne krasnoludy są najszybciej rozwijającą się rasą Nilionu, odkrywając z roku na rok kolejne technologie. Nie podzielają elfiego izolacjonizmu, ale też nie są tak gwałtowne w podbojach jak ludzie, woląc działać z wolna.

Królestwo Khorovy dzieli się na:
- Wyspa Khorova - ogromna wyspa, wydrążona wzdłuż i wszerz, obudowana zewsząd umocnieniami i fortyfikacjami, jest chlubą krasnoludziej rasy.
- Południowe Hwanmo - region leżący na najdalszej północy kontynentu Bastadir. Ziemie te zostały skolonizowane przez krasnoludy, zaraz po zniknięciu Gildii, a rdzenni mieszkańcy, czyli orkowie, stali się niewolnikami, wykorzystywanymi do pracy na roli i w przemyśle.

Imperium Kharkhemu
Imperium wilczej rasy Kharkhemczyków, która to podbiła cały kontynent Kharkhem. Od lat nie mają króla, za to rządzi nimi Rada Klanów. Ambicją ich rasy jest pomścić swego zmarłego tysiące lat temu króla, stąd też są w ciągłej wojnie ze smokami. Teraz szykują się do inwazji na ostatni smoczy gatunek, wprowadzając i przerabiając na swój użytek ludzką technologię.

Imperium Kharkhemu dzieli się na:
- Lodowe Kharkhem - południowa część kontynentu, będąca wiecznie przykryta przez grubą warstwę lodowca. Jest to miejsce narodzin kharkhemczyków, ich ojczyzna, którą po dziś dzień, nieprzerwanie zamieszkują.
- Smocze Królestwa - północna cześć kontynentu, pokrywa mnóstwem nadaktywnych wulkanów, zalewających tę krainę potokami lawy i przykrywających niebo gęstym dymem. Zamieszkują tu Samarahowie, rasa humanoidalnych jaszczurów, stworzona by byli sługami smoków. Gdy kharkhemczycy pokonali smoki i samarahów, ci którzy przeżyli zostali zniewoleni.

Unia Sanpero
Zjednoczone we wspólnym celu jakim jest przetrwanie, Królestwo Diabłorogich i Królestwo Padmante. Pierwsze to królestwo zamieszkałe przez samarahów, będących sługami ostatniej rasy smoków jakimi są diabłorogie. Drugie królestwo zamieszkuje rasa dziwnych stworów, o niezwykłym wzroście i wyglądzie między jaszczuroczłekiem, a bykiem. Rządy sprawowane tu są przez władców państw-miast, którzy razem raz do roku obradują nad dalszym wspólnym losem ich Unii.

Unię Sanpero dzieli się na:
- Królestwo Diabłorogich - najdalszy południowy region kontynentu Bastadir, będący identyczny jak Smocze Królestwa w Kharkhem, z tym że troszkę mniej wulkaniczny i dzięki temu można tu znaleźć gdzieniegdzie dżunglę.
- Królestwo Padmante - ziemie na północ od ziem Diabłorogich, będące jedną wielką dżunglą.

Zachodnia Dzicz
Ziemie najdalej na zachód Nilionu, będące częścią kontynentu Bastadir. Pokrywają je gęste i nieprzebyte dżungle. Niewielu tam się udało i jeszcze mniej osób wróciło. Ponoć zamieszkują te ziemie straszne bestie, monstra i mnóstwo różnych krwiożerczych ras.